با اعلام رسمی افتتاح دفتر توسعه روابط تجاری خانه صمت ایران در بوداپست، این دفتر به عنوان نماینده بخش‌خصوصی و در هماهنگی با سازمان‌های دولتی ذی‌ربط در مجارستان و ایران فعالیت خود را آغاز کرد. مراسم افتتاحیه دفتر توسعه روابط تجاری خانه صمت ایران در مجارستان، سوم شهریور در شهر بوداپست، پایتخت مجارستان، با حضور حمیدرضا نافذ عارفی، سفیر جمهوری اسلامی ایران، آرمان خالقی، عضو هیات‌مدیره و قائم‌مقام دبیرکل خانه صمت ایران و آقای علی ملایی، مشاور اقتصادی خانه صمت ایران برگزار شد.

در این مراسم تعدادی از فعالان اقتصادی مجاری به نمایندگی از سازمان‌ها و‌‌‌ شرکت‌های مهم از جمله نماینده وزارت امور خارجه از طرف سازمان توسعه تجارت و صادرات این وزارتخانه، نماینده اتاق بازرگانی مجارستان، نماینده اتاق بازرگانی بوداپست، نماینده سابق مجلس، معاون سابق وزارت نیروی انسانی، نماینده شهردار و مدیران و صاحبان شرکت‌های تجاری و صنعتی نظیر شرکت اتوبوس‌سازی ایکاروس حضور به هم رساندند. در این جلسه سفیر جمهوری اسلامی ایران ضمن توضیح روابط اقتصادی میان ایران و مجارستان، بر زمینه‌‌‌های مشترک همکاری و نقش بخش خصوصی در توسعه این روابط تاکید کرد. وی همچنین تاکید کرد که سفارت ایران کلیه حمایت‌‌‌های لازم را در اختیار بخش خصوصی ایرانی و مجاری در جهت توسعه روابط قرار خواهند داد.

در ادامه آرمان خالقی، به عنوان نماینده خانه صمت ایران، به معرفی خانه صمت ایران و نقش مهم آن در سطح کشور و استانی برای حمایت از فعالیت‌های بخش خصوصی پرداخت و گفت: زمینه‌‌‌های مختلف توسعه روابط تجاری بین ایران و مجارستان صنعت گردشگری، کشاورزی، دامپروری و تولید محصولات غذایی، داروسازی و صنایع شیمیایی، صنایع کوچک و صنعت اتومبیل، شرکت‌های دانش‌بنیان و انفورماتیک و در نهایت در صنعت ساختمان و محصولات ساختمانی است.  وی همچنین تاکید کرد که مجارستان به عنوان دروازه ورود به بازارهای کشورهای حوزه اروپای مرکزی و شرقی برای تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران ایرانی مهم است. سید محمدرضا مرتضوی، دبیرکل خانه صمت نیز به‌‌‌صورت ویدئو کنفرانس در افتتاحیه حضور پیدا کرد و در خصوص ضرورت توسعه روابط تجاری بین تجار ایرانی با سایر کشورها و تاثیر این روابط بر صنایع غذایی صحبت کرد.

در پایان این نشست هم تبادل نظر و نشست فکری بین مسوولان خانه صمت ایران و فعالان اقتصادی مجاری و ایرانی با موفقیت انجام شد. گفتنی است مدیریت این دفتر و مسوولیت هماهنگی فعالیت‌های آن برعهده آقای دکتر شاهرخ میرزاحسینی، بنیان‌گذار و رئیس هلدینگ اویسینا در مجارستان است.  وظیفه دفتر توسعه روابط تجاری ایران، تسهیل صادرات محصولات و خدمات ایرانی به مجارستان و دیگر کشورهای حوزه شینگن، به‌ویژه کشورهای اروپای مرکزی و شرقی از طریق مجارستان است.

اگر قصدمان این باشد که این دو خصیصه موکد بر تولید که تحت عنوان شعار سال ۱۴۰۱ و تمرکز و توجه بر این جنبه از تولید ملی توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شد و راه‌های تحقق آن را بررسی کنیم، این کار را باید با تهدیدات و فرصت‌های این مقوله و ملاحظه پیشینه و داشته‌های علمی و فناوری کشور و قوانین و مقررات مربوطه و نحوه برخورد و استقبال عملی از خط‌مشی اعلامی همه ساله، آغاز کنیم و به راه‌های چگونگی حصول آن برسیم.

تولید دانش‌بنیان، چرا؟

با توجه به اهمیت رقابتی بودن محصولات به عنوان پیش‌شرط ماندگاری واحدهای تولیدی در عرصه اقتصاد جهانی، کارآفرینان بزرگ و پیشتاز برای جا نماندن از مسابقه توسعه و بقا، همواره تشنه دستیابی به روزآمدترین فناوری‌های تولید محصولات جذاب و مشتری‌پسند با قیمت‌های مناسب‌تر هستند. تا بتوانند با هزینه کمتر و تیراژ بالاتر محصولات با کیفیت‌تر و جدیدتری را به بازار عرضه کرده و فاصله رقابتی خود را با سایرین حفظ کنند.
آنچه که به شرکت‌های بزرگ و بین‌المللی پیشرو و کارآفرین برتری می‌دهد، مزیت رقابتی ناشی از خلاقیت و نوآوری در خدمات و محصولاتشان است. بهره‌مندی از نظام جامع و هوشمند مدیریتی، آینده‌نگری و پیش‌بینی سمت و سوی توسعه دانش، محرکی قوی برای سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت و پرریسک در تولید دانش و فناوری و حمایت از ایده‌های نو و خلاقانه و مشارکت در کسب‌وکارهای نو پا و آینده دار توسط این قبیل کارآفرینان محسوب می‌شود. و این توانایی، همان چابکی و سرعت عمل در قرار گرفتن در لبه فناوری و صف اول پیشرفت را برایشان به ارمغان می‌آورد.

در شرایط طبیعی اقتصاد و مناسبات عادی بین‌المللی، صاحبان دانش و فناوری از این داشته‌های خود به شدت و دقت مراقبت کرده و تا زمانی که به فناوری جدیدتری دست نیافته یا دوره انتفاع فناوری موجودشان را در شرف انقضا نبینند انحصار خود را حفظ کرده و آن را در اختیار دیگران قرار نمی‌دهند، این محدودیت‌ها برای فعالان اقتصادی کشوری مانند ایران که با محدودیت‌های مضاعف تحریمی دست به گریبان است، دستیابی به دانش فنی، فناوری، محصولات و تجهیزات دانش‌بنیان را بسیار دشوار و حتی غیرممکن ساخته است. باید از خود بپرسیم چرا با وجود درکی که از اهمیت موارد از پیش گفته شده وجود دارد، برخی مدیران و مسوولان دولتی و واحدهای تولیدی با تولید دانش و فناوری چندان مانوس نیستند؟
پاسخ را باید در چندین علت با عناوین زیر جست:
– عرف و عادت خرید فناوری یا کپی‌برداری و تقلید از تولیدکنندگان موفق (راه حل آسان و زودبازده!) و کمبود خودباوری در برخی فعالان اقتصادی و مسوولان یا دستیابی به منافع کلان در خریدهای خارجی.
– برخوردار نبودن تولیدکنندگان از توان مالی مناسب و کافی و نیز پایین بودن توجیه اقتصادی به دلیل ریسک بالای سرمایه‌گذاری تولید دانش.
– ناهماهنگی پایان‌نامه‌ها و تحقیقات کاربردی دانشگاهی با سوءگیری رفع نیاز تولید.
– فقدان حمایت کارآمد از مالکیت معنوی و صنعتی در کشور به نحوی که بتواند مانع کپی‌کاری و تقلید‌های غیرمجاز شود.
– برخوردار نبودن متخصصین کارآمد از امنیت شغلی و مالی مناسب در واحدهای تولیدی.
– عدم تناسب تطابق و همپوشانی اشتغال و تخصص فارغ‌التحصیلان دانشگاهی در گذشته.
– پدیده مهاجرت نخبگان علمی و مهارتی از کشور به امید بهره‌مندی از امکانات رفاهی و مالی مناسب‌تر.
– عدم وجود بانک اطلاعاتی جامع و دقیق از وضعیت تولید دانش و فناوری و ایده‌ها جهت کاهش اتلاف زمان و منابع به دلیل موازی‌کاری‌های بیهوده.

بنابر گزارش عملکرد اقتصادی ۹ماهه ۱۴۰۰ منتشره طی اسفند ماه گذشته توسط بانک مرکزی، رشد تولید ناخالص داخلی بر حسب اقلام هزینه نهایی به قیمت‌های ثابت سال ۱۳۹۵، در بخش سایر اقلام تشکیل سرمایه ثابت ناخالص که شامل ارقام هزینه‌های تحقیق و توسعه، اکتشاف معادن، اشیای گرانبها و سایر اقلام است، ۸/۱ – بوده است.